قرآن و عترت

 به نام خدا

قرآن

این که قرآن برای چه نازل شده است؟

پاسخ می دهند: برای هدایت مردم آمده این هم پاسخی کلیشه ای است اما حال یک سوال داریم اگر قرآن برای هدایت آمده پس چرا ما قرآن را بیشتر برای مراسم و ثوابش می خوانیم.

یا سوالی دیگر

آیا شما که در حال خواندن این کتاب هستید یک بار قرآن را از ابتدا تا انتها با معانی
آن خوانده اید؟

اگر قرآن برای هدایت آمده و درآن دنیا سوال کنند این قرآنی که ما نازل کرده ایم را به زبان مادریت خوانده ای ای بچه مسلمان‚ ما چه جوابی می دهیم حتما می گوییم وقت نداشتیم و گرفتار بوده ایم و دوباره می شنویم که اگر وقت نداشتید خوب فرصت های زیادی را به رد و بدل کردن پیامک پرداختید یعنی 10 برابر یا 100 برابر معانی قرآن ما پیامک نوشته ایم و خوانده ایم حال این بی انصافی نیست در مقابل قرآن.

خودتان قضاوت کنید.

حال اگر قرآن برای هدایت آمده ما باید بخوانیم بفهمیم و عمل کنیم.

و اگر بخوانیم تا روز قیامت و قرآن را نفهمیم فایده ای دارد؟

 آیا می توانیم هدایت شویم پس این مسائلی است که ما باید رعایت کنیم.

 پس تا دیر نشده روزی یک صفحه قرآن را با ترجمه بخوانیم تا بفهمیم  بلکه عمل کنیم تا در قیامت شرمنده نشویم.

ان شاءالله

 اگر خداوند در قیامت از ما سوال کند، که ای مسلمان:
آیا یکبار قران را به زبان مادریت خواندی بفهمی من چه گفته ام ، چه جوابی داریم؟

اگر همه به این آیات عمل کنند چه می شه؟!!

بقره

195
مکارم: و در راه خدا، انفاق
كنيد! و (با ترك انفاق)، خود را به دست خود، به هلاكت نيفكنيد! و نيكي كنيد! كه
خداوند، نيكوكاران را دوست مي‏دارد.

كسانى كه ايمان آوردند و اعمال صالح
انجام دادند و نماز را برپا داشتند و زكات را پرداختند، اجرشان نزد پروردگارشان است
و نه ترسى بر آنهاست، و نه غمگين مى‏شوند. (277)

و اگر (بدهكار،) قدرت پرداخت نداشته
باشد، او را تا هنگام توانايى، مهلت دهيد! (و در صورتى كه براستى قدرت پرداخت را ندارد،)
براى خدا به او ببخشيد بهتر است اگر (منافع اين كار را) بدانيد! (280)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! هنگامى
كه بدهى مدّت‏دارى (به خاطر وام يا داد و ستد) به يكديگر پيدا كنيد، آن را بنويسيد!
و بايد نويسنده‏اى از روى عدالت، (سند را) در ميان شما بنويسد! و كسى كه قدرت بر نويسندگى
دارد، نبايد از نوشتن- همان طور كه خدا به او تعليم داده- خوددارى كند! پس بايد بنويسد،
و آن كس كه حق بر عهده اوست، بايد املا كند، و از خدا كه پروردگار اوست بپرهيزد، و
چيزى را فروگذار ننمايد! و اگر كسى كه حق بر ذمه اوست، سفيه (يا از نظر عقل) ضعيف
(و مجنون) است، يا (به خاطر لال بودن،) توانايى بر املا كردن ندارد، بايد ولىّ او
(به جاى او،) با رعايت عدالت، املا كند! و دو نفر از مردان (عادل) خود را (بر اين حقّ)
شاهد بگيريد! و اگر دو مرد نبودند، يك مرد و دو زن، از كسانى كه مورد رضايت و اطمينان
شما هستند، انتخاب كنيد! (و اين دو زن، بايد با هم شاهد قرار گيرند،) تا اگر يكى انحرافى
يافت، ديگرى به او يادآورى كند. و شهود نبايد به هنگامى كه آنها را (براى شهادت) دعوت
مى‏كنند، خوددارى نمايند! و از نوشتن (بدهىِ خود،) چه كوچك باشد يا بزرگ، ملول نشويد
(هر چه باشد بنويسيد)! اين، در نزد خدا به عدالت نزديكتر، و براى شهادت مستقيم تر،
و براى جلوگيرى از ترديد و شك (و نزاع و گفتگو) بهتر مى‏باشد مگر اينكه داد و ستد نقدى
باشد كه بين خود، دست به دست مى‏كنيد. در اين صورت، گناهى بر شما نيست كه آن را ننويسيد.
ولى هنگامى كه خريد و فروش (نقدى) مى‏كنيد، شاهد بگيريد! و نبايد به نويسنده و شاهد،
(به خاطر حقگويى،) زيانى برسد (و تحت فشار قرار گيرند)! و اگر چنين كنيد، از فرمان
پروردگار خارج شده‏ايد. از خدا بپرهيزيد! و خداوند به شما تعليم مى‏دهد خداوند به همه
چيز داناست. (282)

آل عمران

76
مکارم: آري، كسي كه به پيمان
خود وفا كند و پرهيزگاري پيشه نمايد، (خدا او را دوست مي‏دارد، زيرا) خداوند
پرهيزكاران را دوست دارد.

هرگز به (حقيقت) نيكوكارى نمى‏رسيد مگر
اينكه از آنچه دوست مى‏داريد، (در راه خدا) انفاق كنيد و آنچه انفاق مى‏كنيد، خداوند
از آن آگاه است. (92)

بايد از ميان شما، جمعى دعوت به نيكى،
و امر به معروف و نهى از منكر كنند! و آنها همان رستگارانند. (104)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! ربا (و
سود پول) را چند برابر نخوريد! از خدا بپرهيزيد، تا رستگار شويد! (130)

همانها كه در توانگرى و تنگدستى، انفاق
مى‏كنند و خشم خود را فرو مى‏برند و از خطاى مردم درمى‏گذرند و خدا نيكوكاران را دوست
دارد. (134)

و آنها كه وقتى مرتكب عمل زشتى شوند،
يا به خود ستم كنند، به ياد خدا مى‏افتند و براى گناهان خود، طلب آمرزش مى‏كنند- و
كيست جز خدا كه گناهان را ببخشد؟- و بر گناه، اصرار نمى‏ورزند، با اينكه مى‏دانند.
(135)

آيا چنين پنداشتيد كه (تنها با ادّعاى
ايمان) وارد بهشت خواهيد شد، در حالى كه خداوند هنوز مجاهدان از شما و صابران را مشخّص
نساخته است؟! (142)

هيچ كس، جز به فرمان خدا، نمى‏ميرد سرنوشتى
است تعيين شده (بنا بر اين، مرگ پيامبر يا ديگران، يك سنّت الهى است.) هر كس پاداش
دنيا را بخواهد (و در زندگى خود، در اين راه گام بردارد،) چيزى از آن به او خواهيم
داد و هر كس پاداش آخرت را بخواهد، از آن به او مى‏دهيم و بزودى سپاسگزاران را پاداش
خواهيم داد. (145)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! اگر از
كسانى كه كافر شده‏اند اطاعت كنيد، شما را به گذشته‏هايتان بازمى‏گردانند و سرانجام،
زيانكار خواهيد شد. (149)

كسانى كه بخل مى‏ورزند، و آنچه را خدا
از فضل خويش به آنان داده، انفاق نمى‏كنند، گمان نكنند اين كار به سود آنها است بلكه
براى آنها شر است بزودى در روز قيامت، آنچه را نسبت به آن بخل ورزيدند، همانند طوقى
به گردنشان مى‏افكنند. و ميراث آسمانها و زمين، از آن خداست و خداوند، از آنچه انجام
مى‏دهيد، آگاه است. (180)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! (در برابر
مشكلات و هوسها،) استقامت كنيد! و در برابر دشمنان (نيز)، پايدار باشيد و از مرزهاى
خود، مراقبت كنيد و از خدا بپرهيزيد، شايد رستگار شويد! (200)

نسا

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! براى شما
حلال نيست كه از زنان، از روى اكراه (و ايجاد ناراحتى براى آنها،) ارث ببريد! و آنان
را تحت فشار قرار ندهيد كه قسمتى از آنچه را به آنها داده‏ايد (از مهر)، تملك كنيد!
مگر اينكه آنها عمل زشت آشكارى انجام دهند. و با آنان، بطور شايسته رفتار كنيد! و اگر
از آنها، (بجهتى) كراهت داشتيد، (فوراً تصميم به جدايى نگيريد!) چه بسا چيزى خوشايند
شما نباشد، و خداوند خير فراوانى در آن قرار مى‏دهد! (19)

برتريهايى را كه خداوند براى بعضى از
شما بر بعضى ديگر قرار داده آرزو نكنيد! (اين تفاوتهاى طبيعى و حقوقى، براى حفظ نظام
زندگى شما، و بر طبق عدالت است. ولى با اين حال،) مردان نصيبى از آنچه به دست مى‏آورند
دارند، و زنان نيز نصيبى (و نبايد حقوق هيچ يك پايمال گردد). و از فضل (و رحمت و بركت)
خدا، براى رفع تنگناها طلب كنيد! و خداوند به هر چيز داناست. (32)

32 برتريهايي
را كه خداوند نسبت به بعضي از شما بر بعضي ديگر قرار داده آرزو نكنيد (اين
تفاوتهاي طبيعي و حقوقي براي حفظ نظام اجتماع شما و طبق اصل عدالت است ولي با اين
حال) مردان نصيبي از آنچه به دست مي‏آورند دارند و زنان نصيبي؛ (و نبايد حقوق
هيچيك پايمال گردد) و از فضل (و رحمت و بركت) خدا بخواهيد و خداوند به هر چيز دانا
است. (۳۲)

و اگر از جدايى و شكاف ميان آن دو (همسر)
بيم داشته باشيد، يك داور از خانواده شوهر، و يك داور از خانواده زن انتخاب كنيد (تا
به كار آنان رسيدگى كنند). اگر اين دو داور، تصميم به اصلاح داشته باشند، خداوند به
توافق آنها كمك مى‏كند زيرا خداوند، دانا و آگاه است (و از نيات همه، با خبر است).
(35)

و خدا را بپرستيد! و هيچ چيز را همتاى
او قرار ندهيد! و به پدر و مادر، نيكى كنيد همچنين به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان،
و همسايه نزديك، و همسايه دور، و دوست و همنشين، و واماندگان در سفر، و بردگانى كه
مالك آنها هستيد زيرا خداوند، كسى را كه متكبر و فخر فروش است، (و از اداى حقوق ديگران
سرباز مى‏زند،) دوست نمى‏دارد. (36)

آنها كسانى هستند كه بخل مى‏ورزند، و
مردم را به بخل دعوت مى‏كنند، و آنچه را كه خداوند از فضل (و رحمت) خود به آنها داده،
كتمان مى‏نمايند. (اين عمل، در حقيقت از كفرشان سرچشمه گرفته) و ما براى كافران، عذاب
خواركننده‏اى آماده كرده‏ايم. (37)

 (آرى،)
آنچه از نيكيها به تو مى‏رسد، از طرف خداست و آنچه از بدى به تو مى‏رسد، از سوى خود
توست. و ما تو را رسول براى مردم فرستاديم و گواهى خدا در اين باره، كافى است!
(79)

148 مکارم:
و بر آنها (بني اسرائيل) در آن (تورات) مقرر داشتيم كه جان در مقابل جان و چشم در
مقابل چشم و بيني در برابر بيني و گوش در مقابل گوش و دندان در برابر دندان،
مي‏باشد، و هر زخمي قصاص دارد و اگر كسي آن را ببخشد (و از قصاص صرف نظر كند)
كفاره (گناهان) او محسوب مي‏شود، و هر كس به احكامي كه خدا نازل كرده حكم نكند
ستمگر است

كسى كه شفاعت [تشويق و كمك‏] به كار
نيكى كند، نصيبى از آن براى او خواهد بود و كسى كه شفاعت [تشويق و كمك‏] به كار بدى
كند، سهمى از آن خواهد داشت. و خداوند، حسابرس و نگهدار هر چيز است. (85)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! كاملًا
قيام به عدالت كنيد! براى خدا شهادت دهيد، اگر چه (اين گواهى) به زيان خود شما، يا
پدر و مادر و نزديكان شما بوده باشد! (چرا كه) اگر آنها غنىّ يا فقير باشند، خداوند
سزاوارتر است كه از آنان حمايت كند. بنا بر اين، از هوى و هوس پيروى نكنيد كه از حق،
منحرف خواهيد شد! و اگر حق را تحريف كنيد، و يا از اظهار آن، اعراض نماييد، خداوند
به آنچه انجام مى‏دهيد، آگاه است. (135)

خداوند دوست ندارد كسى با سخنان خود،
بديها (ى ديگران) را اظهار كند مگر آن كس كه مورد ستم واقع شده باشد. خداوند، شنوا
و داناست. (148)

اگر نيكيها را آشكار يا مخفى سازيد،
و از بديها گذشت نماييد، خداوند بخشنده و تواناست (و با اينكه قادر بر انتقام است،
عفو و گذشت مى‏كند). (149)

مائده

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! همواره
براى خدا قيام كنيد، و از روى عدالت، گواهى دهيد! دشمنى با جمعيّتى، شما را به گناه
و ترك عدالت نكشاند! عدالت كنيد، كه به پرهيزگارى نزديكتر است! و از (معصيت) خدا بپرهيزيد،
كه از آنچه انجام مى‏دهيد، با خبر است! (8)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! از (مخالفت
فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيله‏اى براى تقرب به او بجوئيد! و در راه او جهاد كنيد، باشد
كه رستگار شويد! (35)

45 مکارم:
و بر آنها (بني اسرائيل) در آن (تورات) مقرر داشتيم كه جان در مقابل جان و چشم در
مقابل چشم و بيني در برابر بيني و گوش در مقابل گوش و دندان در برابر دندان،
مي‏باشد، و هر زخمي قصاص دارد و اگر كسي آن را ببخشد (و از قصاص صرف نظر كند)
كفاره (گناهان) او محسوب مي‏شود، و هر كس به احكامي كه خدا نازل كرده حكم نكند ستمگر
است

و اين كتاب [قرآن‏] را به حق بر تو نازل
كرديم، در حالى كه كتب پيشين را تصديق مى‏كند، و حافظ و نگاهبان آنهاست پس بر طبق احكامى
كه خدا نازل كرده، در ميان آنها حكم كن! از هوى و هوسهاى آنان پيروى نكن! و از احكام
الهى، روى مگردان! ما براى هر كدام از شما، آيين و طريقه روشنى قرار داديم و اگر خدا
مى‏خواست، همه شما را امت واحدى قرار مى‏داد ولى خدا مى‏خواهد شما را در آنچه به شما
بخشيده بيازمايد (و استعدادهاى مختلف شما را پرورش دهد). پس در نيكيها بر يكديگر سبقت
جوييد! بازگشت همه شما، به سوى خداست سپس از آنچه در آن اختلاف مى‏كرديد به شما خبر
خواهد داد. (48)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! افرادى
كه آيين شما را به باد استهزاء و بازى مى‏گيرند- از اهل كتاب و مشركان- ولىّ خود انتخاب
نكنيد 1 و از خدا بپرهيزيد اگر ايمان داريد! (57)
برنامه های ماهواره که مسخره می کنند.

بسيارى از آنها را مى‏بينى كه كافران
(و بت‏پرستان) را دوست مى‏دارند (و با آنها طرح دوستى مى‏ريزند) نفس (سركش) آنها، چه
بد اعمالى از پيش براى (معاد) آنها فرستاد! كه نتيجه آن، خشم خداوند بود و در عذاب
(الهى) جاودانه خواهند ماند. (80)  ماهواره
ای

و اگر به خدا و پيامبر (ص) و آنچه بر
او نازل شده، ايمان مى‏آوردند، (هرگز) آنان [كافران‏] را به دوستى اختيار نمى‏كردند
ولى بسيارى از آنها فاسقند. (81)  ماهواره
ای

شيطان مى‏خواهد به وسيله شراب و قمار،
در ميان شما عداوت و كينه ايجاد كند، و شما را از ياد خدا و از نماز بازدارد. آيا
(با اين همه زيان و فساد، و با اين نهى اكيد،) خوددارى خواهيد كرد؟! (91)     زیان های قمار و شرط بندی های فوتبالی

اعراف

بگو: «پروردگارم امر به عدالت كرده است
و توجّه خويش را در هر مسجد (و به هنگام عبادت) به سوى او كنيد! و او را بخوانيد، در
حالى كه دين (خود) را براى او خالص گردانيد! (و بدانيد) همان گونه كه در آغاز شما را
آفريد، (بار ديگر در رستاخيز) بازمى‏گرديد! (29)
داشتن دین خالص

اى فرزندان آدم! زينت خود را به هنگام
رفتن به مسجد، با خود برداريد! و (از نعمتهاى الهى) بخوريد و بياشاميد، ولى اسراف نكنيد
كه خداوند مسرفان را دوست نمى‏دارد! (31)

96 مکارم: و اگر مردمي كه در شهرها و آباديها زندگي دارند ايمان بياورند
و تقوي پيشه كنند بركات آسمان و زمين را بر آنها مي‏گشائيم ولي (آنها حقايق را)
تكذيب كردند ما هم آنانرا به كيفر اعمالشان مجازات كرديم.

حجرات

11 مکارم: اي كساني كه ايمان آورده‏ايد نبايد گروهي از مردان شما گروه
ديگر را استهزا كنند، شايد آنها از اينها بهتر باشند، و نه زناني از زنان ديگر
شايد آنان بهتر از اينان باشند، و يكديگر را مورد طعن و عيبجوئي قرار ندهيد، و با
القاب زشت و ناپسند ياد نكنيد، بسيار بد است كه بر كسي بعد از ايمان نام كفر
بگذاريد، و آنها كه توبه نكنند ظالم و ستمگرند.

85 مکارم:
و به سوي مدين برادرشان شعيب را فرستاديم گفت اي قوم من خدا را بپرستيد كه جز او
معبودي نداريد، دليل روشني از طرف پروردگارتان براي شما آمده است، بنابراين حق
پيمانه و وزن را ادا كنيد و از اموال مردم چيزي نكاهيد و در روي زمين بعد از آنكه
(در پرتو ايمان و دعوت انبياء) اصلاح شده است فساد نكنيد، اين براي شما بهتر است
اگر با ايمان هستيد.

به يقين، گروه بسيارى از جن و انس را
براى دوزخ آفريديم آنها دلها [عقلها] يى دارند كه با آن (انديشه نمى‏كنند، و) نمى‏فهمند
و چشمانى كه با آن نمى‏بينند و گوشهايى كه با آن نمى‏شنوند آنها همچون چهارپايانند
بلكه گمراهتر! اينان همان غافلانند (چرا كه با داشتن همه‏گونه امكانات هدايت، باز هم
گمراهند)! (179) ماهواره ای تصویری

پروردگارت را در دل خود، از روى تضرع
و خوف، آهسته و آرام، صبحگاهان و شامگاهان، ياد كن و از غافلان مباش! (205)

انعام

151
مکارم: بگو بيائيد آنچه را
پروردگارتان بر شما حرام كرده است برايتان بخوانم: اينكه چيزي را شريك خدا قرار
ندهيد، و به پدر و مادر نيكي كنيد، و فرزندانتان را از (ترس) فقر نكشيد، ما شما و
آنها را روزي مي‏دهيم، و نزديك كارهاي زشت و قبيح نرويد چه آشكار باشد چه پنهان، و
نفسي را كه خداوند محترم شمرده به قتل نرسانيد، مگر به حق (و از روي استحقاق) اين
چيزي است كه خداوند شما را به آن سفارش ‍ كرده، تا درك كنيد.

و به مال يتيم، جز به بهترين صورت (و
براى اصلاح)، نزديك نشويد، تا به حد رشد خود برسد! و حق پيمانه و وزن را بعدالت ادا
كنيد!- هيچ كس را، جز بمقدار تواناييش، تكليف نمى‏كنيم- و هنگامى كه سخنى مى‏گوييد،
عدالت را رعايت نماييد، حتى اگر در مورد نزديكان (شما) بوده باشد و به پيمان خدا وفا
كنيد، اين چيزى است كه خداوند شما را به آن سفارش مى‏كند، تا متذكّر شويد! (152)

و اين كتابى است پر بركت، كه ما (بر
تو) نازل كرديم از آن پيروى كنيد، و پرهيزگارى پيشه نمائيد، باشد كه مورد رحمت (خدا)
قرار گيريد! (155)

بگو: «آيا غير خدا، پروردگارى را بطلبم،
در حالى كه او پروردگار همه چيز است؟! هيچ كس، عمل (بدى) جز به زيان خودش، انجام نمى‏دهد
و هيچ گنهكارى گناه ديگرى را متحمّل نمى‏شود سپس بازگشت همه شما به سوى پروردگارتان
است و شما را از آنچه در آن اختلاف داشتيد، خبر خواهد داد. (164)

و او كسى است كه شما را جانشينان (و
نمايندگان) خود در زمين ساخت، و درجات بعضى از شما را بالاتر از بعضى ديگر قرار داد،
تا شما را به وسيله آنچه در اختيارتان قرار داده بيازمايد به يقين پروردگار تو سريع
العقاب و آمرزنده مهربان است. (كيفر كسانى را كه از بوته امتحان نادرست درآيند، زود
مى‏دهد و نسبت به حق پويان مهربان است.) (165)

انفال

آنها كه نماز را برپا مى‏دارند و از
آنچه به آنها روزى داده‏ايم، انفاق مى‏كنند. (3)

بدانيد هر گونه غنيمتى به دست آوريد،
خمس آن براى خدا، و براى پيامبر، و براى ذى القربى و يتيمان و مسكينان و واماندگان
در راه (از آنها) است، اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدايى حق از باطل، روز
درگيرى دو گروه (باايمان و بى‏ايمان) [روز جنگ بدر] نازل كرديم، ايمان آورده‏ايد و
خداوند بر هر چيزى تواناست! (41)

توبه

زكاتها مخصوص فقرا و مساكين و كاركنانى
است كه براى (جمع آورى) آن زحمت مى‏كشند، و كسانى كه براى جلب محبّتشان اقدام مى‏شود،
و براى (آزادى) بردگان، و (اداى دين) بدهكاران، و در راه (تقويت آيين) خدا، و واماندگان
در راه اين، يك فريضه (مهم) الهى است و خداوند دانا و حكيم است! (60)

رعد

آيا كسى كه مى‏داند آنچه از طرف پروردگارت
بر تو نازل شده حق است، همانند كسى است كه نابيناست؟! تنها صاحبان انديشه متذكّر مى‏شوند
… (19)

آنها كه به عهد الهى وفا مى‏كنند، و
پيمان را نمى‏شكنند … (20)

هود

و اى قوم من! پيمانه و وزن را با عدالت،
تمام دهيد! و بر اشياء (و اجناس) مردم، عيب نگذاريد و از حق آنان نكاهيد! و در زمين
به فساد نكوشيد! (85)

هُمزه

1 – مکارم: واي بر هر عيب جوي مسخره كننده‏اي!

مطففین

1 مکارم:
واي بر هر عيب جوي مسخره كننده‏اي!

2
مکارم: آنها كه وقتي براي خود كيل مي‏كنند حق خود را به طور كامل مي‏گيرند.

3مکارم:
اما هنگامي كه مي‏خواهند براي ديگران كيل يا وزن كنند كم مي‏گذارند!

توبه

41 مکارم: (همگي به سوي ميدان جهاد) حركت كنيد، چه سبكبار باشيد چه
سنگين بار، و با اموال و جانهاي خود در راه خدا جهاد نمائيد، اين بنفع شماست اگر
بدانيد.

71 مکارم: مردان و زنان با ايمان ولي (و
يار و ياور) يكديگرند، امر به معروف و نهي از منكر مي‏كنند، و نماز را بر پا
مي‏دارند، و زكات را مي‏پردازند، و خدا و رسولش را اطاعت مي‏نمايند، خداوند به
زودي آنها را مورد رحمت خويش قرار مي‏دهد خداوند توانا و حكيم است.

اسرا

23 مکارم: پروردگارت فرمان داده جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكي
كنيد، هر گاه يكي از آنها – يا هر دو آنها – نزد تو، به سن پيري برسند كمترين
اهانتي به آنها روا مدار، و بر آنها فرياد مزن، و گفتار لطيف و سنجيده بزرگوارانه
به آنها بگو.

34 مکارم: و به مال يتيم – جز به طريقي كه
بهترين طريق است – نزديك نشويد تا به سرحد بلوغ برسد، و به عهد (خود) وفا كنيد كه
از عهد سؤ ال مي‏شود.

35 مکارم: و به هنگامي كه پيمانه مي‏كنيد
حق پيمانه را ادا نمائيد و با ترازوي درست وزن كنيد اين براي شما بهتر و عاقبتش
نيكوتر است.

36 مکارم: از آنچه نمي‏داني پيروي مكن،
چرا كه گوش و چشم و دلها همه مسئولند!

رعد

11 براي انسان ماموراني است كه پي در پي، از پيش رو، و از پشت سرش او را
از حوادث (غير حتمي) حفظ مي‏كنند، (اما) خداوند سرنوشت هيچ قوم (و ملتي) را تغيير
نمي‏دهد مگر آنكه آنها خود را تغيير دهند، و هنگامي كه خدا اراده سوئي به قومي
(بخاطر اعمالشان) كند هيچ چيز مانع آن نخواهد شد، و جز خدا سرپرستي نخواهند داشت. (۱۱)

شعرا

181  مکارم: حق پيمانه را ادا كنيد
(و كم فروشي نكنيد) و مردم را به خسارت نيفكنيد.

نحل

91 مکارم: هنگامي كه با خدا عهد بستيد به عهد او وفا كنيد، و
سوگندهايتان را بعد از تاكيد نشكنيد در حالي كه خدا را كفيل و ضامن بر (سوگند) خود
قرار داده‏ايد، خداوند از آنچه انجام مي‏دهيد آگاه است.

96 مکارم: (زيرا) آنچه نزد شما است فاني
ميشود، اما آنچه نزد خدا است باقي ميماند، و كساني را كه صبر استقامت پيشه كنند به
بهترين اعمالشان پاداش خواهيم داد.

127 مکارم: صبر كن و صبر تو فقط براي خدا و
به توفيق خدا باشد، و بخاطر (كارهاي) آنها اندوهگين مباش و دلسرد مشو، و از
توطئه‏هاي آنها در تنگنا قرار مگير.

نور

15 مکارم: بخاطر بياوريد زماني را كه به استقبال اين دروغ بزرگ رفتيد، و
اين شايعه را از زبان يكديگر مي‏گرفتيد، و با دهان خود سخني مي‏گفتيد كه به آن
يقين نداشتيد، و گمان مي‏كرديد اين مساءله كوچكي است در حالي كه نزد خدا بزرگ است!

16 مکارم: چرا هنگامي كه آن را شنيديد
نگفتيد براي ما مجاز نيست كه به اين تكلم كنيم ؟ خداوندا منزهي تو، اين بهتان
بزرگي است!

17 مکارم: خداوند شما را اندرز مي‏دهد كه
هرگز چنين كاري را تكرار نكنيد اگر ايمان داريد!

18 مکارم: و خداوند آيات خود را براي شما
تبيين مي‏كند، و خدا عليم و حكيم است.

19 مکارم: كساني
كه دوست دارند زشتيها در ميان مردم با ايمان شيوع يابد عذاب دردناكي براي آنها در دنيا
و آخرت است، و خداوند مي‏داند و شما نمي‏دانيد.

30  مکارم: به مؤ منان بگو چشمهاي
خود را (از نگاه به نامحرمان) فرو گيرند، و فروج خود را حفظ كنند، اين براي آنها
پاكيزه تر است، خداوند از آنچه انجام مي‏دهيد آگاه است.

حج

32  مکارم: (اينگونه است مناسك حج)
و هر كس شعائر الهي را بزرگ دارد اين كار نشانه تقواي دلهاست.

فصلت

4 قرآني كه بشارت دهنده و بيم دهنده است، ولي اكثر آنان رويگردان شدند،
لذا چيزي نمي‏شنوند. (۴)

كه
هيچگونه باطلي، نه از پيش رو و نه از پشت سر، به سراغ آن نمي‏آيد، چرا كه از سوي
خداوند حكيم و شايسته ستايش نازل شده است. (۴۲)

قمر

ما قرآن
را براي تذكر آسان ساختيم آيا كسي هست كه متذكر شود. (۱۷)

ما قرآن
را براي تذكر آسان كرديم، آيا كسي هست كه متذكر شود؟ (۲۲)

ما قرآن
را براي يادآوري آسان كرديم آيا كسي هست كه متذكر شود؟ (۴۰)

ابراهیم

پيامبرانشان
به آنها گفتند درست است كه ما بشري همانند شما هستيم ولي خداوند بر هر كس از
بندگانش بخواهد (و شايسته ببيند) نعمت مي‏بخشد (و مقام رسالت عطا مي‏كند) و ما
هرگز نميتوانيم معجزه‏اي جز به فرمان خدا بياوريم (و از تهديدهاي شما نمي‏هراسيم)
و افراد با ايمان بايد تنها بر خدا توكل كنند. (۱۱)

فاطر

اي مردم!
وعده خداوند حق است، مبادا زندگي دنيا شما را مغرور كند، و مبادا شيطان شما را
فريب دهد و به (كرم) خدا مغرور سازد. (۵)

طلاق

اي پيامبر! هر زمان خواستيد زنان را طلاق دهيد
در زمان عده طلاق گوئيد (زماني كه از عادت ماهانه پاك شده و با همسرشان نزديكي
نكرده باشند) و حساب عده را نگه داريد، و از خدائي كه پروردگار شما است به
پرهيزيد، نه شما آنها را از خانه‏هايشان بيرون كنيد، و نه آنها (در دوران عده)
بيرون روند، مگر اينكه كار زشت آشكاري انجام دهند، اين حدود الهي است، و هر كس از
حدود الهي تجاوز كند به خويشتن ستم كرده، تو نمي‏داني شايد خداوند بعد از اين، وضع
تازه (و وسيله اصلاحي) فراهم كند. (۱)

آنها (زنان مطلقه) را هر جا خودتان سكونت داريد، و
در توانائي شما است، سكونت دهيد، و به آنها زيان نرسانيد تا كار را بر آنان تنگ
كنيد (و مجبور به ترك منزل شوند) و هرگاه باردار باشند نفقه آنها را بپردازيد تا
وضع حمل كنند، و اگر براي شما فرزند را شير دهند پاداش ‍ آنها را بپردازيد، و
(درباره فرزندان كار را) با مشاوره شايسته انجام دهيد، و اگر بتوافق نرسيديد زن
ديگري شير دادن آن بچه را بر عهده مي‏گيرد. (۶)

حجرات

اي كساني
كه ايمان آورده‏ايد اگر شخص فاسقي خبري براي شما بياورد درباره آن تحقيق كنيد،
مبادا به گروهي از روي ناداني آسيب برسانيد، و از كرده خود پشيمان شويد. (۶)   ماهواره ای

لقمان  بعضي از مردم سخنان باطل و بيهوده خريداري مي‏كنند تا مردم را
از روي جهل و ناداني گمراه سازند، و آيات الهي را به استهزا و سخريه گيرند، براي
آنها عذاب خوار كننده است. (۶)

 عترت

عترت یعنی چه؟

دین اسلام و تشیع روی دو ریل سوار هستند 1- قرآن 2- عترت .

عترت یعنی مسیر و روش چهارده معصوم اما برای هدایت شدن

1- باید قرآن را بفهمیم و عمل کنیم

2-  فرمایشات معصومین ‚ سیره و رفتارآنها را نیز رو بیابیم  بفهمیم  و عمل کنیم.

 یعنی اگر این 2  را جدا کنیم ما به هدف آفرینش نمی رسیم.

 مثلا اگر ما بخواهیم ازدواج کنیم عترت به ما چه درسها و راه و روش هایی را می آموزد.( دقت داشته باشید هدف از ازدواج تولید نسل توحیدی است ) که این را انبیاء گفته اند.

حال برای ازدواج کردن همسر شما چه مشخصاتی باید داشته باشد؟

خوش تیپ باشد‚ پدرش ثروتمند باشد پس این میان تولید نسل توحیدی کجا قرار دارد؟

حال عترت را در وظایف پدر نسبت به فرزند ببینید وظیفه ی پدر انتخاب مادر خوب برای فرزندانش است.

پس یکی از عوامل مهم طلاق معیارهای نادرست ‚ مثل زیبا بودن همسر‚ ثروتمند بودن و غیره است این یعنی دوری از عترت.

 یعنی اگر یک خانم برای فرزند آینده ی خود مرد خوب و مرد هم برای فرزند آینده اش همسر خوبی انتخاب نماید به خواسته هایش خواهد رسید در واقع داشتن یک هدف صحیح بسیار کارآمدترازهزارهدف نادرست است.

این روزها برخی از زوجین در پاسخ به سوال هدف از ازدواج چیست می گویند:

خوشبختی.

 مرد دوست دارد خوشبخت شود ‚ خانم هم همینطور.

 یکی می خواهد مرد ذلیل بگیرد دیگری می خواهد زن ذلیل.

 هر کس به فکر خوشبختی خود است و اینجا فرزند و ایجاد نسل توحیدی مطرح نیست اگر ما هدف از ازدواج را تولید نسل توحیدی قرار دهیم از خواسته های خود کم کرده و در جهت تربیت نسل صحیح گام بر می داریم.

کمی بیشتر درباره عترت صحبت کنیم. برای انتخاب رشته ی تحصیلی عترت چه می گوید؟

متاسفانه امروزه می گویند کاری که زحمت کمتری دارد و پول بیشتر؟

اما اسلام می گوید

1- علاقه

2- استعداد

3- جامعه به آن شغل نیاز دارد یا خیر

4- امکانات ( چه امکاناتی دارم؟ پدرم چه شغلی دارد؟ اقوامم چه شغلی دارند؟)

آیا دکتر بی کار بهتراست یا نجاری که همیشه کار دارد؟

 شیخ رجب علی خیاط یک خیاط بود اما ویژگی های شغل خوب را رعایت کرد.

مرحوم آیت الله بهجت هم همین طور.

اگر هر کسی در هر لباسی با توجه به اسلام ویژگی های شغل خود را انتخاب کند یک قهرمان است.

حال فوتبالیست باشد یا خیاط تفاوتی ندارد.

امام رضا (ع) فرمودند: آفت هر کاری بی علاقگی  به آن کاراست پس به درآمد شغل نگاه نکنید چون روزی دهنده خداست.

اما برویم سراغ مرجع تقلید. 

مرجع تقلید به چه کسی می گویند؟ به کسی که عالم دین و فقه باشد و رساله و توضیح المسائل را جمع آوری کند تا ما از آن تقلید کنیم.

 حالا یک سوال چرا اصلا ما باید مرجع تقلید دلشته باشیم مگر ما خودمان عقل نداریم ؟

 دلیلش علم فقه آن مرجع است.

آیا شما می دانید که اگر مرجع تقلید نداشته باشید همه ی اعمالتان مثل روزه‚ نماز و کارهای دیگر شما باطل است و اولین کاری که مهم است انتخاب مرجع تقلید است.

 شاید بارها برای شما پیش آمده باشد که بخواهید یک وسیله ای را تهیه کنید مثلا تلویزیون.

 این وسیله یک کاتالوگ یا دفترچه راهنمایی دارد که روی آن نوشته قبل از استفاده یک بار مطالعه کنید ودر زمان برخوردن به مشکل به آن مراجعه کنید.

  حداقل شما هم باید سرفصل های رساله را بدانید و در صورت بروز مشکل به آن مراجعه کنید.

 فرض کنید قرار است یک کسب و کاری راه بیاندازید یا کارمند اداره ای شوید آیا لازم نیست قبل از استخدام احکام کسب و کار را از رساله بخوانید؟.

تـقــديـم بــه قـــرآن پــژوهـان

و

عمل کنندگان به قـرآن مجـيـد

 

—————————————

سوره تکوير آيه:27- اين قرآن چيزي جز
تذکّري براي جهانيان نيست.

28- براي کسي از شما که بخواهد راه مستقيم در پيش گيرد.

آيا زمان آن نرسيده که از قابليتهاي
آشکار و پنهان خود آگاه شويم، و با بکارگيري اين قابليتها در زندگي به :

” بي نيازي، نشاط و آرامش”

که آرمان و آرزوي همه انسانها است برسيم؟

 سوره مائده آيه: 16- خداوند به برکت آن
( قرآن )، کساني را که از خشنودي او پيروي کنند، به راه هاي سلامت، هدايت مي کند،
و به فرمان خود، از تاريکيها به سوي روشنايي مي برد، و آنها را به سوي راه راست،
رهبري مي نمايد.

 نمونه هايي از آيات سوره بقره جهت
رسيدن به اين اهداف والا، ذکر شده، با مطالعه ترجمه و با تدبّر، انديشه و انشاا…
 بـنـــــام
خــــــداونــــد  مــتــعـــــال

مهمترين، پرارج‌ترين و دشوارترين گام
اينكه قرار دادن قرآن به عنوان برنامة زندگي و عمل و به اجرا درآوردن مفاهيم و
مقررات آن در همة ابعاد اخلاقي، خانوادگي، فردي، انساني، اجتماعي، اقتصادي، اداري،
معنوي و قدم گذاردن در مرحله‌اي فراتر از شعار و نمايش و تلاوت قرآن در نشست‌ها و
كنفرانس‌ها براي تبرك و تشريفات، حفظ قرآن و برپايي مسابقات گوناگون و استفاده از
آن به صورت سرگرمي يا براي استخاره، مباركي پيوندها، ميمنت خانه‌ها، گرفتن به سر
مسافران و كارهايي از اين دست.

                                                             (تفسير بيان ج 1 ص 32)

پيشگفتار:

سازنده هر چيزي از تمامي قابليتهاي
دستگاه ويا وسيله پديد آورده خود بيشتر از همه اطلاع دارد و براي آگاه سازي
استفاده کنندگان از قابليت هاي آن دفتر راهنمايي همراه وسيله عرضه مي کند.

طبيعي است که براي استفاده بايد آن
دفترراهنمارا مطالعه کرد، اگر دفتر راهنما به زبان ديگري چاپ شده باشد وما فقط
کلمات آنرا بتوانيم تلفظ کنيم ومتوجه مضمون کلمات نشويم آيا مي توانيم از وسيله
استفاده کنيم ؟

يا، بايد آن زبان را تا حدّ فهم و درک
فرا گيريم و يا حداقل دفتر ترجمه شده آنرا تهيه و مطالعه نمائيم ؟

البته در غير اين دو وجه دستيابي به
قابليت هاي هر وسيله ساخته شده اي محال است !

خداوند که خالق اين جهان و بشريت است
نيزاز تمامي قابليت هاي مادي و معنوي ما آگاه است و براي آگاهي ما توسط انبياء
کتابهاي راهنما، که آخرين و کاملترين آنها قرآن است را فرستاده است .

بشر بدون دانستن، فهميدن و عمل کردن به
آن محال است بتواندبه تمامي قابليت هاي خوداشراف داشته وبه راه هاي سعادت، بي
نيازي، نشاط و آرامش و… خوشبختي در دنيا و آخرت که هدف وآرزوي همگان مي باشد
دستيابد.

امروزه شاهد هستيم انسانهايي که از فهم
ودرک اين کتاب راهنما محروم هستند براي دستيابي به اهداف ذکر شده

“سعادت، بي نيازي، نشاط و آرامش و… خوشبختي”

هر يک وسيله اي را انتخاب کرده اند،
گروهي پول را وسيله، وگروه ديگري علم يا هنر وگروه ديگر زور و استبداد وگروه هاي
ديگري… ، آيا با اين وسايل ميتوان به آنچه که بشريت بدنبال آن است رسيد ؟

درصورتيکه با درک، فهم و عمل به اين
کتاب آسماني مي بينيد خداوند به تمامي قابليت هاي بشر اشاره وراه هاي رسيدن به
سعادت را روشن و واضح نشان داده وبا بکارگيري اين توصيه ها به آن جامعه ايده آل که
همه در آرزويش هستند خواهند رسيد. جامعه اي بدون نيازمندو فقير،بدون کينه
ودشمني،بدون…وپر از محبّت دوستي، آرامش و صميميت و…                          انشا…

پيامبر
اکرم ( ص ) پيوسته به اصحاب خود و مسلمانان آن زمان که همه عربي، زبان مادريشان
بود مي فرمودند:  قرآن را فقط تلاوت
نکنيد بلکه در آن تدّبر، تفکر و انديشه نيز بکنيد، با اينکه مسلمانان زمان ايشان
با قرائت قرآن به معني و مفهوم آن نيز درايت داشتند، پس واي به حال ما که با
خواندن قرآن به زبان عربي ازمعني معمولي آن نيز آگاه نمي شويم، چه برسد به تدبّر
وتعَقل درآيات قرآن پس بياييم چنانچه ميسّر باشد با زبان دين و مذهب خود آشنا شويم
ويا حداقل ترجمه آن را که توسط علماي هم زبانمان تنظيم گرديده، قرآن را خوانده و
با درک مفاهيم اين آيات الهي و عمل به آن در مسير و راهي که آفريدگار ما آنرا به
ما نشان داده به سعادت و خوشبختي دنيا و آخرت برسيم و اين را بدانيم که فقط در اين
مکتب است که با يک گل بهار مي شود ( حداقل در وجودمان ) ورفته رفته با گل هاي
بيشترجهان بهار خواهد شد.
« انشا… »   

سورة يونس57ـ اي مردم،
اندرزي از سوي پروردگارتان براي شما آمده است و درماني براي آنچه در سينه‌هاست،
(درماني براي دل‌هاي شما) وهدايت و رحمتي است براي مؤمنان.

رسول خدا (ص) فرمودند:

٭قرآن‌پژوهان وعمل‌كنندگان
به قرآن، بندگان خاص بارگاه خدايند.

٭برترين عبادت و
پرستش خداوند، خواندن قرآن و تدبر و خرد ورزيدن در آن است.

٭قرآن سرماية پايان‌ناپذير
و بي‌نيازي پيوسته‌اي است كه با آن نيازمندي نخواهد بود و بدون آن ثروت و بي‌نيازي
نشايد.

٭قرآن‌پژوه و عمل‌كننده
به قرآن نبايد چنين پندارد كه در سراسر گيتي كسي هست كه از وي بي‌نيازتر و ثروتمندتر
است، گرچه آن سرمايه‌دار، دنيا را با تمامي گستردگي‌اش همه را به كف آورد و بدان فرمانروا
شود.

٭مهر و بخشايش خدا،
خاص قرآن‌پژوهان و عمل‌كنندگان به دستورات آن است، آنان كه آيات خدا را به بندگانش
مي‌آموزند و مقربان بارگاه اويند.

٭شرافتمندترين چهره‌هاي
امت من، عمل‌كنندگان به قرآن و شب‌زنده‌داران‌اند.

تعدادي از آيات سوره بقره ترجمه آيت
الله العظـمي مکارم شيرازي

وَأَقِيمُوا الصُّلَوةَ وَءَاتُوا الزَّکَوةَ
وَارکَعُوا مَعَ الرّاکِعِينَ ( 43 )

و نماز را به پا داريد، و زکات را بپردازيد، و همراه رکوع
کنندگان رکوع کنيد ( و نماز را با جماعت بگزاريد )  43

 وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَوٰةِ وَ إِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَي الْخاٰشِعِينَ. 45

از صبر و نماز ياري جوييد؛ (و با
استقامت و مهار هوس‌هاي دروني و توجه به پروردگار، نيرو بگيريد؛) و اين كار جز
براي خاشعان،گران است.

بَلَي مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ
وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لاخَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ
لاهُمْ يَحْزَنُونَ.
112

آري، كسي كه روي خود را تسليم خدا كند
و نيكوكار باشد، پاداش او نزد پروردگارش ثابت است؛ نه ترسي بر آنهاست و نه غمگين
مي‌شوند. (بنابراين، بهشت خدا در انحصار هيچ گروهي نيست.)

وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا
فَاسْتَبِقُوا الْخَيْر
ٰتِ
أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جَمِيعًا إِنَّ اللهَ عَلَي كُلِّ
شَيْءٍ قَدِيرٌ.
148

هر طايفه‌اي قبله‌اي داردكه خداوند آن
را تعيين كرده است؛ (بنابراين، زياد دربارة قبله گفتگو نكنيد؛ و به جاي آن،) در
نيكي‌ها و اعمالِ خير، بر يكديگر سبقت جوييد. هرجا باشيد، خداوند همة شما را (براي
پاداش و كيفر در برابر اعمال نيك و بد، در روز رستاخيز،) حاضر مي‌كند؛ زيرا او، بر
هر كاري تواناست.

فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ
وَاشْكُرُواْ لِي وَ لاتَكْفُرُونِ.
152

پس به ياد من باشيد، تا به يادِ شما
باشم؛ و شكرِ مرا گوييد و (در برابر نعمت‌هايم) كفران نكنيد.

 

ياٰأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اِسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ
وَ الصَّلَو
ٰةِ إِنَّ
اللهَ مَعَ الصَّابِرِينَ.
153

اي افرادي كه ايمان آورده‌ايد! از صبر
(و استقامت) و نماز، كمك بگيريد؛ (زيرا) خداوند با صابران است.

وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ
الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِّنَ الْأَمْو
ٰلِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَرٰتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ. 155

قطعاً همة شما را با چيزي از ترس،
گرسنگي و كاهش در مال‌ها و جان‌ها و ميوه‌ها آزمايش مي‌كنيم؛ و بشارت ده به
استقامت كنندگان.

 

لَيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ
وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لا
ٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِاللهِ وَ الْيَوْمِ
الْاَخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيينَ وَ ءَاتَي الْمَالَ عَلَي
حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَي وَ الْيَتا
ٰمَيٰ وَ
الْمَسا
ٰكِينَ وَ ابْنِ‌السَّبِيلِ وَ
السَّآئِلِينَ وَ فِي الرِّقَابِ وَ أَقَامَ الصَّلَو
ٰةَ وَ ءَاتَي الزَّكَوٰةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَهدُواْ وَ
الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَآءِ وَ الضَّرَّآءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ اُوْلئِكَ الَّذِينَ
صَدَقُواْ وَ اُوْلئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ. 177

نيكي، ( تنها ) اين نيست كه (به هنگام
نماز،) رويِ خود را به سوي مشرق و ( يا ) مغرب كنيد؛ (و تمام گفتگوي شما، دربارة
قبله و تغيير آن باشد؛ و همه وقت خود را مصروف آن سازيد؛) بلكه نيكي (و نيكوكار)
كسي است كه به خدا و روز رستاخيز و فرشتگان و كــتاب ( آسمـاني ) و پيـامبران،ايمان
آورده؛ و مال (خود) را، با همة علاقه‌اي كه به آن دارد، به خويشاوندان و يتيمان و
مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق مي‌كند؛ نماز را بر پا مي‌دارد
و زكات را مي‌پردازد؛ و (همچنين) كساني كه به عهد خود ـ به هنگامي كه بستند ـ وفا
مي‌كنند؛ و در برابر محروميت‌ها و بيماري‌ها و در ميدان جنگ، استقامت به خرج مي‌دهند؛
اينها كساني هستند كه راست مي‌گويند؛ (و گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است؛) و
اينها هستند پرهيزگاران.

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ
فِيهِ الْقُرْءَانُ هُدًي لِّلنَّاسِ وَ بَيِّنا
ٰتٍ مِّنَ الْهُدَيٰ وَ الْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ
فَلْيَصُمْهُ وَ مَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلي سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ
أُخََرَ يُرِيدُ اللهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لايُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَ
لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُكَبِّرُوا اللهَ عَلي
ٰ ما هَدَئٰكُمْ
وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ. 185

(روزه، در چند روز معدود) ماهِ رمضان
است؛ ماهي كه قرآن، براي راهنمايي مردم و نشانه‌هاي هدايت و فرق ميان حق و باطل،
در آن نازل شده است. پس آن كس از شما كه در ماه رمضان در حضر باشد، روزه بدارد.
خداوند، راحتي شما را مي‌خواهد، نه زحمت شما را. هدف اين است كه اين روزها را
تكميل كنيد و خدا را بر اينكه شما را هدايت كرده، بزرگ بشمريد؛ باشد كه شكرگزاري
كنيد.

وَ إِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي
فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي
وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ. 186

و هنگامي كه بندگان من از تو دربارة من
سؤال كنند، (بگو:) من نزديكم؛ دعاي دعاكننده را، به هنگامي كه مرا مـي‌ خواند،
پاسخ مي ‌گويم . پس بايد دعوت مـرا بپذيرند و به من ايمان بياورند، تا راه يابند
(و به مقصد برسند).

وَ لاتَأْكُلُواْ أَمْوٰلَكُم بَيْنَكُم بِالْبٰطِلِ وَ تُدْلُواْ بِهَا إِلَي الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُواْ
فَرِيقًا مِّنْ أَمْو
ٰلِ
النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ. 188

و اموال يكديگر را به باطل (و ناحق) در
ميان خود نخوريد. و براي خوردن بخشي از اموال مردم به گناه، (قسمتي از) آن را (به
عنوان رشوه) به قضات ندهيد، در حالي كه مي‌دانيد (اين كار، گناه است).

 

وَ أَنفِقُواْ فِي سَبِيلِ اللهِ وَ
لاتُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَي التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُواْ إِنَّ اللهَ
يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ. 195

و در راه خدا انفاق كنيد؛ و (با ترك
انفاق) خود را به دست خود، به هلاكت نيفكنيد؛ و نيكي كنيد كه خداوند، نيكوكاران را
دوست مي‌دارد.

سَلْ بَنِي اِسْرٰائيلَ كَمْ ءَاتَيْناٰهُمْ مِّنْ ءَايَةِ‌‌ بَيِّنَةٍ وَ مَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ
اللهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ. 211

از بني‌اسرائيل بپرس: «چه اندازه نشانه‌هاي
روشن به آنها داديم؟» (ولي آنان، نعمت‌ها و امكانات مادي و معنوي را كه خداوند در
اختيارشان گذاشته بود، در راه غلط به كار گرفتند.) و كسي كه نعمت خدا را، پس از
آنكه به سراغش آمد، تبديل كند (و در مسير خلاف به كار گيرد، گرفتار عذاب شديد الهي
خواهد شد) كه خداوند سخت كيفر است.

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَوٰةُ الدُّنْيَا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ ءَامَنُوا وَ
الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِي
ٰمَةِ وَاللهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ. 212

زندگي دنيا براي كافران زينت داده شده
است؛ از اين رو افراد باايمان را (كه گاه دستشان تهي است)، مسخره مي‌كنند؛ در حالي
كه پرهيزگاران در قيامت، بالاتر از آنان هستند؛ (چراكه ارزش‌هاي حقيقي در آنجا
آشكار مي‌گردد و صورت عيني به خود مي‌گيرد،)

 و خداوند هركس را بخواهد بدون حساب روزي مي‌دهد.

يَسْئَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلْ
مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْو
ٰلِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ وَ الْيَتاٰمَيٰ وَ

الْمَساٰكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ وَ
مَاتَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللهَ بِهِ عَلِيمٌ. 215

از تو سؤال مي‌كنند چه چيز انفاق كنند؟
بگو: «هر خير و نيكي (و سرماية سودمند مادي و معنوي) كه انفاق مي‌كنيد، بايد براي
پدر و مادر و نزديكان و يتيمان و مستمندان و درماندگان در راه باشد.» و هر كار
خيري كه انجام دهيد، خداوند از آن آگاه است. (لازم نيست تظاهر كنيد، او مي‌داند.)

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَ هُوَ
كُرْهٌ لَّكُمْ وَ عَسَي
ٰ أَنْ
تَكْرَهُوا شَيْئًا وَ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَ عَسَي
ٰ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَ هُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللهُ
يَعْلَمُ وَ أَنتُمْ لاتَعْلَمُونَ. 216

جهاد در راه خدا، بر شما مقرّر شد؛ در
حالي كه برايتان ناخوشايند است. چه بسا چيزي را خوش نداشته باشيد، حال آنكه خيرِ
شما در آن است؛ و يا چيزي را دوست داشته باشيد، حال آنكه شرِّ شما در آن است. و
خدا مي‌داند و شما نمي‌دانيد.

وَ لاتَجْعَلُوا اللهَ عُرْضَةً
لِّأَيْما
ٰنِكُمْ أَن تَبَرُّوا وَ تَتَّقُوا وَ
تُصْلِحُوا بَيْنَ النَّاسِ وَاللهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ. 224

خدا را در معرض سوگندهاي خود قرار
ندهيد؛ و براي اينكه نيكي كنيد و تقوا پيشه سازيد و در ميان مردم اصلاح كنيد
(سوگند ياد ننماييد). و خداوند شنوا و داناست.

وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَ
يَذَرُونَ اَزْو
ٰجًا وَصِيَّةً
لِّأَزْو
ٰجِهِم مَّتاٰعًا إِلَي الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ
فَلاجُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ وَاللهُ
عَزِيزٌ حَكِيمٌ. 240

و كساني كه از شما در آستانة مرگ قرار
مي‌گيرند و همسراني از خود به جا مي‌گذارند، بايد براي همسران خود وصيت كنند كه تا
يك سال، آنها را ( با پرداختن هزينة زندگي ) بهره‌مند سازند؛ به شرط اينكه آنها ( از
خانة شوهر ) بيرون نروند ( و اقدام به ازدواج مجدد نكنند ). و اگر بيرون روند، ( حقي
در هزينه ندارند؛ ولي ) گناهي بر شما نيست نسبت به آنچه دربارة خود، به طور شايسته
انجام مي‌دهند. و خداوند، توانا و حكيم است.

مَّن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللهَ
قَرْضًا حَسَنًا فَيُض
ٰعِفَهُ
لَهُ اَضْعَافًا كَثِيرَةً وَاللهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ.

كيست كه به خدا «  قرض الحسنه‌اي
» دهد، ( و از اموالي كه خدا به او بخشيده، انفاق كند )  تا آن را بــراي او چنـديــن بـرابـر كــند؟  و خداوند اســت كـه  ( روزيِ بندگان را ) محدود يا گسترده مي‌سازد (
و انفاق، هرگز باعث كمبود روزي آنها نمي‌شود ). و به سوي او بازگردانده مي‌شويد ( و
پاداش خود را خواهيد گرفت ).  245

ياٰأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَ
لَا خُلَّةٌ وَ لَا شَفا
ٰعَةٌ
وَ الْكا
ٰفِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ. 254

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! از آنچه
به شما روزي داده‌ايم، انفاق كنيد؛ پيش از آنكه روزي فرا رسد كه در آن، نه خريد و
فروش است (  تا بتوانيد سعادت و نجات از
كيفر را براي خود خريداري كنيد ) و نه دوستي ( و رفاقت‌هاي مادي سودي دارد ) و نه
شفاعت ( زيرا شما شايستة شفاعت نخواهيد بود ). و كافران، خود ستمگرند؛ ( هم به
خودشان ستم مي‌كنند، هم به ديگران ).

اللهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ
الْقَيُّومُ لاتَاْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّموا
ٰتِ وَ مَا فِي الْاَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ
إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مَا خَلْفَهُمْ وَ
لايُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَآءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ
السَّموا
ٰتِ وَ الْاَرْضَ وَ لايَؤُدُهُ
حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ. 255

هيچ معبودي نيست جز خداوند يگانة زنده،
كه قائم به ذات خويش است، و موجودات ديگر، قائم به او هستند. هيچ‌گاه خواب سبـك و
سنگـيني او را فـرانـمي ‌گـيـرد (و لحظه‌اي از تدبير جهان هستي، غافل نمي‌ماند)؛
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است، از آنِ اوست. كيست كه در نزد او، جز به
فرمان او شفاعت كند؟! (بنابراين، شفاعتِ شفاعت‌كنندگان، براي آنها كه شايستة
شفاعتند، از مالكيت مطلقة او نمي‌كاهد.) آنچه را در پيش رويِ آنها [= بندگان] و
پشت سرشان است مي‌داند (و گذشته و آينده، در پيشگاه علم او، يكسان است) وكسي از
علم او آگاه نمي‌گردد، جز به مقداري كه او بخواهد. (اوست كه به همه چيز آگاه اسـت
و علم و دانـشِ محدود ديــگران، پرتوي از علمِ بي‌پايان و نامحدود اوست.) تخت
(حكومت) او، آسمان‌ها و زمين را دربرگرفته؛ و نگاهداري آن دو [= آسمان و زمين]، او
را خسته نمي‌كند. بلنديِ مقام و عظمت، مخصوص اوست.

مَثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوٰلَهُمْ فِي سَبِيلِ اللهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ
سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ وَاللهُ يُض
ٰعِفُ لِمَن يَشَآءُ وَاللهُ وٰسِعٌ عَلِيمٌ. 261

كساني كه اموال خود را در راه خدا
انفاق مي‌كنند، همانند بذري هستند كه هفت خوشه بروياند؛ كه در هر خوشه، يكصد دانه
باشد؛ و خداوند آن را براي هركس بخواهد (و شايستگي داشته باشد)، دو يا چند برابر
مي‌كند. و خدا (از نظر قدرت و رحمت)، وسيع و (به همه چيز) داناست.

لَّذِينَ
يُنفِقُونَ اَمْو
ٰلَهُمْ فِي
سَبِيلِ اللهِ ثُمَّ لايُتْبِعُونَ مَآ أَنفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذًي لَّهُمْ
أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ. 262

كساني كه اموال خود را در راه خدا
انفاق مي‌كنند، سپس به دنبال انفاقي كه كرده‌اند، منت نمي‌گذارند و آزاري نمي‌رسانند
پاداش آنها نزد پروردگارشان (محفوظ) است؛ و نه ترسي دارند و نه غمگين مي‌شوند.

قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ
مِّن صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًي وَاللهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ. 263

گفتار پسنديده(در برابر نيازمندان)، و
عفو (و گذشت از خشونت‌هاي آنها) از بخششي كه آزاري به دنبال آن باشد، بهتر است؛ و
خداوند، بي‌نياز و بردبار است.

ياٰأَيُّهَا لَّذِينَ
ءَامَنُوا لاتُبْطِلُوا صَدَقا
ٰتِكُم
بِالْمَنِّ وَ
لْأَذَيٰ كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ رِئَآءَ النَّاسِ وَ لايُؤْمِنُ
بِاللهِ وَ الْيَوْمِ الْأَخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ
فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا لَّايَقْدِرُونَ عَلَي
ٰ شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوا وَاللهُ لايَهْدِي الْقَوْمَ الْكاٰفِرِينَ. 264

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! بخشش‌هاي
خود را با منت و آزار، باطل نسازيد؛ همانند كسي كه مال خود را براي نشان دادن به
مردم، انفاق مي‌كند؛ و به خدا و روز رستاخيز ايمان نمي‌آورد؛ (كار او) همچون قطعه
سنگي است كه بر آن، (قشر نازكي از) خاك باشد؛ (و بذرهايي در آن افشانده شود) و
رگبار باران به آن برسد (و همة خاك‌ها و بذرها را بشويد) و آن را صاف (و خالي از
خاك و بذر) رها كند. آنها از كاري كه انجام داده‌اند چيزي به دست نمي‌آورند؛ و
خداوند، جمعيت كافران را هدايت نمي‌كند.

وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوٰلَهُمُ بْتِغَاءَ
مَرْضَاتِ اللهِ وَ تَثْبِيتًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةِ بِرَبْوَةٍ
أَصَابَهَا وَابِلٌ فَـَاتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِن لَّمْ‌يُصِبْهَا وَابِلٌ
فَطَلٌّ وَاللهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ. 265

و (كار) كساني كه اموال خود را براي
خشنودي خدا و تثبيت  (ملكات انساني در) روح
خود، انفاق مي‌كنند، همچون باغي است كه در نقطة بلندي باشد و باران‌هاي درشت به آن
برسد (و از هواي آزاد و نور آفتاب به حدّ كافي بهره گيرد) و ميوة خود را دو چندان
دهد (كه هميشه شاداب و باطراوت است.) و اگر باران درشت به آن نرسد، باراني نرم به
آن مي‌رسد. و خداوند به آنچه انجام مي‌دهيد، بيناست.

ياٰاَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا أَنفِقُوا مِن طَيِّباٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ
الْأَرْضِ وَ لاتَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَ لَسْتُم بِـَاخِذِيهِ
إِلَّا أَن تُغْمِضُوا فِيهِ وَ
عْلَمُوا
أَنَّ اللهَ غَنِيٌ حَمِيدٌ. 267

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! از قسمت‌هاي
پاكيزة اموالي كه (از طريق تجارت) به دست آورده‌ايد، و از آنچه از زمين براي شما
خارج ساخته‌ايم (از منابع و معادن و درختان و گياهان)، انفاق كنيد؛ و براي انفاق،
به سراغ قسمت‌هاي ناپاك نرويد درحالي‌كه خود شما ( به هنگام پذيرش اموال ) حاضـر
نيـستـيـد آنـها را مگر از روي اغماض و كراهت. و بدانيد خداوند، بي‌نياز و شايستة
ستايش است.

لشَّيْطـانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَاْمُرُكُم بِالْفَحْشَاءِ
وَاللهُ يَعِدُكُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَ فَضْلاً وَاللهُ و
اسِعٌ عَلِيمٌ. 268

شيطان، شما را (به هنگام انفاق) وعدة
فقر و تهيدستي مي‌دهد؛ و به فحشا (و زشتي‌ها) امر مي‌كند؛ ولي خداوند وعدة آمرزش و
فزوني به شما مي‌دهد؛ و خداوند، قدرتش وسيع و (به هر چيز) داناست. (به همين دليل،
به وعده‌هاي خود وفا مي‌كند.)

 

يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ وَ
مَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا وَ مَا يَذَّكَّرُ إِلَّا
اُولُوا
لْاَلْبَـابِ. 269

(خدا) دانش و حكمت را به هركس بخواهد
(و شايسته بداند) مي‌دهد؛ و به هركس دانش داده شود، خير فراواني داده شده است. و
جز خردمندان (اين حقايق را درك نمي‌كنند و) متذكر نمي‌گردند.

وَ مَا أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ اَوْ
نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍ فَإِنَّ اللهَ يَعْلَمُهُ وَ مَا لِلظَّا
الِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ. 270

و هرچيز را كه انفاق مي‌كنيد، يا
(اموالي را كه) نذر كرده‌ايد (در راه خدا انفاق كنيد)، خداوند آنها را مي‌داند. و
ستمگران ياوري ندارند.

إِن تُبْدُوا الصَّدَقَااتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِن تُخْفُوهَا وَ تُؤْتُوهَا
الْفُقَرَآءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّـَاتِكُمْ
وَاللهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ. 271

اگر انفاق‌ها را آشكار كنيد، خوب است؛
و اگر آنها را مخفي ساخته و به نيازمندان بدهيد، براي شما بهتر است؛ و قسمتي از
گناهان شما را مي‌پوشاند (و در پرتو بخشش در راه خدا، بخشوده خواهيد شد)؛ و خداوند
به آنچه انجام مي‌دهيد آگاه است.

لَيْسَ عَلَيْكَ هُداهُمْ وَ لَااكِنَّ
اللهَ يَهْدِي مَن يَشَآءُ وَ مَا تُنفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنفُسِكُمْ وَ
مَاتُنفِقُونَ إِلَّا
بْتِغَاءِ
وَجْهِ اللهِ وُ مَاتُنفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وُ أَنتُمْ
لاتُظْلَمُونَ. 272

هدايت آنها (به طور اجبار) بر تو نيست؛
(بنابراين، ترك انفاق به غير مسلمانان، براي اجبار به اسلام، صحيح نيست؛) ولي
خداوند هركه را بخواهد (و شايسته بداند) هدايت مي‌كند. و آنچه را از خوبي‌ها و
اموال انفاق مي‌كنيد، براي خودتان است؛ (ولي) جز براي رضاي خدا انفاق نكنيد. و
آنچه از خوبي‌ها انفاق مي‌كنيد، (پاداش آن) به طوركامل به شما داده مي‌شود و به
شما ستم نخواهد شد.

لِلْفُقَرَآءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا
فِي سَبِيلِ اللهِ لايَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ
الْجِاهِلُ أَغْنِيَاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيما
اهُمْ لايَسْئَلُونَ النَّاسَ اِلْحَافًا وَ مَا تُنْفِقُوا
مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللهَ بِهِ عَلِيمٌ. 273

(انفاق شما، مخصوصاً بايد) براي
نيازمنداني باشد كه در راه خدا، در تنگنا قرار گرفته‌اند؛ (و توجه به آيين خدا،
آنها را از وطن‌هاي خويش آواره ساخته و شركت در ميدان جهاد، به آنها اجازه نمي‌دهد
تا براي تأمين هزينة زندگي، دست به كسب و تجارتي بزنند؛) نمي‌توانند مسافرتي كنند
(و سرمايه‌اي به دست آورند) و از شدت خويشتن‌داري، افراد ناآگاه آنها را بي‌نياز
مي‌پندارند؛ اما آنها را از چهره‌هايشان مي‌شناسي؛ و هرگز با اصرار چيزي از مردم
نمي‌خواهد (اين است مشخصات آنها!). و هر چيز خوبي در راه خدا انفاق كنيد، خداوند
از آن آگاه است.

الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوالـَهُمْ بِالَّيْلِ وَ النَّهَارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً
فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وُ لا هُمْ
يَحْزَنُونَ. 274

آنها كه اموال خود را، شب و روز، پنهان
و آشكار، انفاق مي‌كنند، مزدشان نزد پروردگارشان است؛ نه ترسي بر آنهاست و نه
غمگين مي‌شوند.

الَّذِينَ يَاْكُلُونَ الرِّبَـاوا لايَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي
يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَـ
انُ
مِنَ الْمَسِّ ذ
الِكَ
بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَـ
اوا وَ أَحَلَّ اللهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبَـاوا فَمَن جَآءَهُ مَوْعِظَةٌمِّن رَّبـِّهِ فَانتَهَيا فَلَهُ مَا سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَي اللهِ وَ مَنْ عَادَ
فَأُولئِكَ أَصْحا
ابُ
النَّارِ هُمْ فِيهَا خا
الِدُونَ.
275

كساني كه ربا مي‌خورند، (در قيامت)
برنمي‌خيزند مگر مانند كسي كه بر اثر تماس شيطان، ديوانه شده (و نمي‌تواند تعادل
خود را حفظ كند؛ گاهي زمين مي‌خورد، گاهي به پا مي‌خيزد). اين، به خاطر آن است كه
گفتند: «داد و ستد هم مانند ربا است (و تفاوتي ميان آن دو نيست)»؛ در حالي كه خدا
بيع را حلال كرده و ربا را حرام (زيرا فرق ميان اين دو، بسيار است). و اگر كسي
اندرز الهي به او رسد و (از رباخواري) خودداري كند، سودهايي كه در سابق [= قبل از
نزول حكم تحريم] به دست آورده، مال اوست (و اين حكم، گذشته را شامل نمي‌گردد)؛ و
كار او به خدا واگذار مي‌شود (و گذشتة او را خواهد بخشيد). اما كساني كه بازگردند
(و بار ديگر مرتكب اين گناه شوند)، اهل آتشند و هميشه در آن مي‌مانند.

يَمْحَقُ
اللهُ الرِّبَـ
اوا وَ يُرْبِي
الصَّدَقا
اتِ وَاللهُ لايُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ
أَثِيمٍ 276

خداوند، ربا را نابود مي‌كند و صدقات
را افزايش مي‌دهد. و خداوند، هيچ انسان ناسپاس گنهكاري را دوست نمي‌دارد.276

 

إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا
الصَّـ
الِحااتِ وَ أَقَامُوا الصَّلَواةَ وَ ءَاتَوُا الزَّكَواةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَ لاخَوْفٌ
عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ. 277

كساني كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام
دادند و نماز را برپا داشتند و زكات را پرداختند، اجرشان نزدِ پروردگارشان است؛ و
نه ترسي بر آنهاست و نه غمگين مي‌شوند.

ياااَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا تَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا مَابَقِيَ مِنَ الرِّبَـاوا إِنْ كُنتُم مُّؤْمِنِينَ. 278

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! از
(مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد و آنچه از (مطالبات) ربا باقي مانده، رها كنيد؛ اگر
ايمان داريد.

فَإِن لَّمْ‌تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا
بِحَرْبٍ مِّنَ اللهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُئوُسُ أَمْو
الِكُمْ لاتَظْلِمُونَ وَلاتُظْلَمُونَ. 279

اگر (چنين) نمي‌كنيد، بدانيد خدا و
رسولش، با شما پيكار خواهند كرد؛ و اگر توبه كنيد، سرمايه‌هاي شما، از آنِ شماست[=
اصل سرمايه، بدون سود]؛ نه ستم مي‌كنيد و نه بر شما ستم وارد مي‌شود.

 

وَ إِن كانَ ذُوعُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ
إِلَي
ا مَيْسَرَةٍ وَ أَن تَصَدَّقُوا خَيْرٌ
لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ. 280

و اگر (بدهكار) قدرت پرداخت نداشته
باشد، او را تا هنگام توانايي، مهلت دهيد و (در صورتي كه به راستي قدرت پرداخت را
ندارد)، براي خدا به او ببخشيد بهتر است؛ اگر (منافع اين كار را) بدانيد.

لايُكَلِّفُ اللهُ نَفْسًا إِلَّا
وُسْعَهَا لَهَامَا كَسَبَتْ وَ عَلَيْهَا مَا
كْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاتُؤَاخِذْنَآ إِن نَّسِينَا أَوْ
أَخْطَاْنَا رَبَّنَا وَ لاتَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَي
الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَ لاتُحَمِّلْنَا مَا لاطَاقَةَ لَنَا بِهِ وَ
عْفُ عَنَّا وَ غْفِرْلَنَا وَرْحَمْنَا أَنتَ مَوْلَـانَا فانْصُرْنَا عَلَي الْقَوْمِ الْكاافِرِينَ. 286

خداوند هيچ كس را جز به اندازه
تواناييش تكليف نمي‌كند. (انسان) هر كار (نيكي) را انجام دهد، براي خود انجام داده
و هر كار (بدي) كند، به زيان خود كرده است. (مؤمنان مي‌گويند:) «پروردگارا! اگر ما
فراموش يا خطا كرديم، ما را مؤاخذه مكن. پروردگارا! تكليف سنگيني بر ما قرار مده،
آنچنان كه (به خاطر گناه و طغيان) بر كساني كه پيش از ما بودند، قرار دادي.
پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداريم، بر ما مقرر مدار و آثار گناه را از ما
بشوي و ما را ببخش و در رحمت خود قرار ده. تو مولا و سرپرست مايي، پس ما را بر
جمعيت كافران پيروز گردان.»

اميدواريم پس از مطالعه ي ترجمه و آيات، بتوانيم به
فرمايشات الهي عمل کرده و سود آنرا در اين دنيا لمس نمائيم

————————————————-

به دوستان علاقمند نيز بگوئيد .

( منتظر نظرات و پيشنهادات شما هستيم )

           “التماس دعا”

 

براي
شادي ارواح گذشتگان خود

و

شيعيان
بي وارث و بد وارث

 

  « صـــلوات »

 

بـــنام
خــــدا

چــهـل
حــديـث

 

 در نــهــجُ الـفصـاحـِه از

 

فــرمايـشــات رسـول اکــرم  “صلي الـّه عليه و آله “

 

خدا ياري فرمايد مردي را که از ما
چيزي بشنود و همان گونه به ديگران برساند.

1- چون مي خواهيد مقام بنده اي را نزد پروردگارش
بدانيد، بنگريد که مردم درباره اش چه مي گويند.      (ح142)

2- هرکس از آبروي برادر خويش پاسداري کند،خداوند آتش دوزخ را از چهره اش باز
مي دارد.              (ح 3014)

3- بدترين ربا آن است که به ناموس
کسي دشنام گويند و سخت ترين دشنام ، آن است که هجو کنند، و کسي که هَجو را نقل
کند، يکي از هجو گويان است.
(ح260)

4- کم ترين گناه ربا به قدر آن است
که کسي به مادر خويش زنا کند و بدترين ربا آن است که کسي درباره ناموس رفيقش بد
زباني کند.                        (ح 967)

5- براي ميهمان خويش را به سختي مي
ندازيد.     (ح2418)

6- اعمال خويش را تنها براي خدا انجام
دهيد که او جز خالص نمي پذيرد. (ح111)

7- بر امت خويش بيش از هر چيز از هوس و
درازي آرزو مي ترسم.                                          (ح114)

8- زيرک آن است که بر خويشتن حاکم شود
و براي پس از مرگ کار مي کند و بي دست و پا آن است که از هوس پيروي کند و از خدا
آرزوها مي خواهد.          (ح2197)

9- بپرهيزيد از اين که توبه را به فردا
اندازيد و آرزوها را دراز کنيد که اين مايه هلاکت امت ها بوده است. (ح985)

10- شش چيز کارهاي نيک را نابود مي
کند: به عيب هاي مردم پرداختن و سنگدلي کردن ودنيا را پرستيدن و بي شرم بودن و
آرزوي دراز داشتن و ستمگري را رها نکردن.                                                                                             (ح
1736)

11- مي خواهيد بگويم در آينده آتش دوزخ
بر چه کس حرام است؟! بر هرکس که نرم خوي و خونگرم و آسانگير باشد.                                                                               (ح459)

12- هرکه بزرگتر را گرامي ندارد و به
کوچکتر رحم نکند و به کار نيک فرمان ندهد و از کار زشت بازندارد، ازما نيست.                                                                               (ح2416)

13- هرکه در خرج زندگي از ميانه رود،
فقير نشود.  (ح2610)

14- کارهاي نيک را انجام دهيد که مرگ
هاي بد را رد مي کند و صدقه پنهان دهيد که خشم خداي عزّ و جل را فرو مي نشاند.                                                                 (ح1981)

15- از خدا بترس و هيچ کار نيکي را
کوچک مشمار هرچند اين باشد که پيمانه آب را در ظرف مرد تشنه اي بريزي وبرادرت را
با گشاده رويي بپذيري.                   (ح34)

16- دوست داشتني ترين بندگان نزد خدا،
کسي است که خداوند کار نيک را برايش دوست داشتني ساخته است و او را به انجامش مايل
کرده است.                        (ح579)

17- در ترازوي قيامت، چيزي سنگين تر از
خوش خلقي نيست.                                                               (ح2397)

18- خدا که بنده اي را پست بشمارد،
دانش و ادب رااز او باز مي دارد.                                              (ح 2568)

19- دانشمندان را  گرامي بداريد که آنان وارث پيامبرانند و هرکس
گرامي شان بدارد، خدا و پيامبر را گرامي داشته است.                                                                                            (ح450)

20- انگاري در اين دنيا حق بر غير ما
واجب است و گويي مرگ براي غير ما مقدر است و گويي مردگان که تشييع مي کنيم،
مسافرانند و به زودي باز مي آيند. پيکرشان را در گور مي نهيم و ميراثشان را مي
خوريم. انگاري ما مي مانيم. هرچه پند است، فراموش کرده ايم و از هرچه حادثه است،
خويش را ايمن مي پنداريم.          (ح2116)

21- بدانيد که همه شما مال وارث خويش
را بيشتر از مال خود دوست مي داريد. مال شما آن است که به آن سرايي مي فرستيد و
مال وارث آن است که برجاي مي گذاريد.
(ح365)

22- آن که  مشورت کند، پشيمان نشود و هر که ميانه رود،
فقير نگردد.                                        (ح2509)

23- هرکه روز خويش را آغاز کند و همتش
به غيرخدا باشد، بر خدا هيچ حقي ندارد و هر کس روز خويش را آغاز کند و به کار
مسلمانان همتي نگمارد، مسلمان نيست. (ح2955)

24- هرکس در خرج خانه ميانه روي کند ،
خدا بي نيازش مي کند و هر که زياده خرج کند، خدافقيرش مي کند و هرکس فروتني کند،
خدايش رفعت مي دهد و هرکس بزرگي بفروشد، خدايش درهم مي شکند.          (ح2939)

25- ناسزاگويي و بدزباني از اسلام
نيست. آن کس مسلماني اش بهتر است که اخلاقش خوشتر است. (ح662)

26- برترين صدقه آن است که ميان دو کس
را آشتي دهي.                                                                            (ح407)

27- دوست داشتني ترين کار نزد خدا آن
است که گرسنه اي را سير کنند، يا وامش بازدهند و يا رنجي از او بردارند.                                                                            (ح76)

28- هرکس به اندازه خرج کند، خدايش
روزي مي دهد و هرکس ريخت و پاش کند، خدا محرومش مي کند.  (ح2754)

29- براي من ، شش چيز را ضمانت کنيد تا
من بهشت را برايتان ضمانت کنم: چون سخن مي گوييد، راست گوييد و چون وعده مي دهيد،
وفا کنيد و چون مي خواهند امانت به دستتان سپارند، رد مکنيد و شهوت خود را از گناه
نگاه داريد و چشم  خويش را درويش کنيد و
دستانتان را از گناه بازداريد.                                                                      (ح321)

30- وام مگيريد که غم شب است و خواري
روز. (ح990)

31- هنگام بخشش، فرزندانتان را برابر
بدانيد. من اگر کسي را برتري مي دادم، زنان را برتري مي دادم. (ح1728)

32- سخاوتمند به خدا نزديک است، به
مردم نزديک است، به بهشت نزديک است و از دوزخ دور است و بخيل از خدا دور است ، از
مردم دور است ، از بهشت دور است و به دوزخ نزديک است. ناداني که سخاوتمند باشد،
نزد خدا محبوبتر است از دانشمندي که بخيل باشد. (ح1758)

33- هر چيز را کليدي است و کليد بهشت،
دوستي با مستمندان و تنگدستان است.                         (ح2262)

34- خانه اي در بهشت هست که نامش را
خانه سخاوتمندان نهاده اند.                                      (ح863)

35- هرکس داغداري را تسکين دهد، مانند
او پاداش مي برد.                                                                        (ح2792)

36- کسي که مطيع پدر و مادر و پروردگار
خويش است جايش در والاترين مقام بهشت است.              (ح2004)

37- تملق روا نيست مگربراي والدين و
امام عادل و نيکوکاري جز براي بزرگان و دينداران به بار نمي نشيند. (ح2548)

38- خداوند از سه کس به روز واپسين هيچ
چيز نمي پذيرد: کسي که عاق والدين است وکسي که منّت مي گذارد و کسي که تقدير را
دروغ مي شمارد.                         (ح1234)

39- خداي برترين مي فرمايد: چون بنده
ام يک وجب به من نزديک شود، من يک ذراع بدو نزديک مي شوم و اگر يک ذراع به من
نزديک شود من دو ذراع نزديک مي شوم و اگر او آرام به سوي من آيد، من شاتابان به
سويش مي آيم.                                                              (ح2071)

40- سه چيز است که درباره آنها سوگند
مي خورم: هيچ گاه مال در اثر صدقه کاهش نمي يابد ، پس صدقه دهيد تا مالتان بسيار
شود و هيچ کس ستمي را که بر او رفته نبخشايد مگر آن که خداوند برترين برعزتش مي
افزايد، پس ببخشاييد تا خدا عزتتان بسيار کند
و هيچ کس دست پيش مردمان دراز نکند، مگر آن که خداوند فقيرش مي کند.                                                                                              (ح1215)

پيشنهاد
ميکنيم از احاديث فوق به سادگي گذر نکنيم و روزانه يکي از آنها را سرلوحه امور
زندگي روزانه خود قرار دهيم .

 

” اميد
است در زندگي اثرات آنرا لمس نمائيم “

 

دعاي بيستم، از صحيفه کامله سجّاديه

 

” دعاي حضرت در طلب اخلاق ستوده ”    ” و افعال پسنديده “

 

دعاي حضرت درطلب اخلاق ستوده وافعال
پسنديده بارالها، برمحمد وآلش رحمت فرست وايمان مرابه کامل ترين مراتب ايمان
برسان، ويقين مرافاضل ترين يقين ساز، ونيتم رابه درجه بهترين نيتها ، وعملم  رابه بهترين اعمال ترفيع ده.  بارالها، به لطف خود نيتم راکامل وخالص ساز،
ويقينم را ثابت وپابرجاي دار، وبه قدرت خود آنچه راازمن تباه شده اصلاح فرماي
.

بارالها ، برمحمّدوآلش رحمت فرست
ومهمّاتم راکه باعث دلمشغولي من است کفايت کن، ومرابه کاري که فردا ازآن مورد
سؤالم قرار مي دهي وادار، و روزگارم را در آنچه براي آنم آفريده اي مصروف دار،
ومرا بي نيازساز، وروزيت رابرمن وسعت ده، وبه نگاه کردن [ به آنچه دردست مردم است
] مبتلايم مساز، و عزيزم گردان، و گرفتار کبرم مکن، وبربندگي خود رامم ساز،
وعبادتم رابه سبب خودپسندي تباه منماي، وخيررابراي مردم به دست من روان کن، وکار
نيکم را به منّت  نهادن باطل مساز، واخلاق

 عاليه را به من مرحمت فرماي، ومرا از تفاخر و
مباهات نگاه دار.

بارالها، برمحمّد وآلش رحمت فرست و مرا
در ميان مردم به درجه اي ترفيع مده مگر آنکه به همان اندازه مرا پيش نفس خودم پست
گرداني، وعزتي آشکار برايم به وجود مياور مگر آنکه به همان نسبت مرا پيش نفسم
خوارسازي .

بارالها، برمحمّد وآلش رحمت فرست و مرا
به راه راست و شايسته اي هدايت کن که آن را با راه ديگرعوض نکنيم، و به مذهب حقي
که از آن منحرف نگردم، و به نيت ثوابي که در آن شک نکنيم؛ و مرا تا که آنگاه عمرم
درطاعت تو به کار رود باقي بدار، پس هرگاه بخواهد که عمرم چراگاه شيطان گردد پيش
از آنکه غضب شديدت به من رو آورد يا خشمت بر من مستحکم گردد، مرا به سوي خود گير
.

بارالها، هيچ خوئي که بر من عيب شمرده
شود باقي مگذار جز آنکه آنرا اصلاح کني، وهيچ صفت نکوهيده اي جز آنکه آنرا نيکو
سازي، وهيچ خصلت کريمه ناقصي جز آنکه آنرا کامل کني.

بارالها، برمحمّد وآلش رحمت فرست و شدّت
کينه، کينه توزان در باره من به محبّت، وحَسد متعدّيان را به مَودّت و بدگماني اهل
صلاح را به اعتماد، ودشمني نزديکان رابه دوستي و بدرفتاري خويشان را به نيکوئي، و
به بي اعتناعي اقربا را به نصرت، ودوستي مجامله کاران را به دوستي حقيقي، واهانت
مصاحبان را به حُسن عشرت، وتلخي ترس از ستمکاران را به شيريني امنيت مبدل ساز
.

بارالها ، برمحمّد وآلش رحمت فرست و
مرا بر کسي که در باره ام ستم کند دستي، و بر آنکه با من مخاصمه کند زباني، و بر
آن که با من عِناد ورزد پيروزيي قرار ده؛ و به من در برابر آنکه با من مکر کند
مکري، و برآن که مرا مقهور خواهد قدرتي، و بر آن که مرا عيب کند و دشنام گويد
تکذيبي، و از کسي که مرا تهديد کند سلامتي بخش، و به اطاعت کسي که مرا به راه صواب
آورد، و پيروي کسي که مرا ارشاد کند موفق دار.

بارالها،
برمحمّد و آلش رحمت فرست و مرا توفيق ده تا با آن کس که بامن غش و دغلي کرده به
نصيحت و اخلاص مقابله کنم، و آن را که از من دوري گزيده به نيکويي پاداش دهم، و به
آن که مرا محروم ساخته به بخشش عوض دهم، و آنرا که از من بريده با پيوستن مکافات
کنم ، و با کسي که از من غيبت کرده به وسيله ذکر خيرش مخالفت
کنم، و در برابر نيکي سپاسگذاري نمايم و از بدي چشم بپوشم .

 بارالها ، برمحمّد وآلش رحمت فرست و مرا به زيور
صالحين بياراي، و زينت پرهيزکاران را بر من بپوشان در گستردن داد، و فرو خوردن
خشم، و خاموش کردن فتنه، و جمع آوري پراکندگان، و اصلاح ميان مردم، و فاش کردن
احسان، و پوشاندن عيب، و نرمخوئي، و فروتني جناح، و نيکوئي سيرت، و سنگيني و وقار،
و حسن معاشرت، و سبقت جستن به فضيلت، و برگزيدن تفضّل، و فروگذاشتن سرزنش، و ترک
احسان درباره غير مستحق، وگفتن حق گرچه دشوار باشد، و اندک شمردن خير در گفتار و
کردار خويش گرچه بسيار باشد، و بسيار ديدن شرّ در گفتار و کردار خويش گرچه اندک
باشد؛ و اين صفات را به وسيله ادامه طاعت، و التزام جماعت، و فرو گذاشتن اهل بدعت
و به کار برنده راي خود در آورده کامل ساز.

بارالها، برمحمّد
وآلش رحمت فرست و وسيع ترين روزيهايت را برمن در هنگام پيري، و قوي ترين نيروهايت
را در من هنگام خستگيم قرارده؛ و مرا به کاهلي در عبادتت، و کوري در تشخيـص راهـت،
ارتکـاب خلاف دوسـتـيت، و

آمدن با کسي
که از تو پراکنده شده، و پراکندگي از کسي که با تو فراهم آمده مبتلا مساز.

بارالها،
مراچنان کن که هنگام ضرورت به مددتو حمله کنم، و هنگام حاجت از تو مسئلت نمايم، و
هنگام مسکنت به تو تضرع کنم؛ و مرا چون بيچاره شوم، به کمک خواستن ازغير خود،و چون
فقير شوم، به فروتني براي مسئلت از غير خود، وچون
بترسم، به تضرع پيش غير خود گرفتار مکن که به آن سبب سزاوار خواري و منع و
بي اعتنايي تو گردم، اي بخشنده ترين بخشندگان .

بارالها، آن
حرص و بدگماني و حسدي را که شيطان دردل من مي افکند، به ياد عظمت و تفکر در قدرت و
تدبير در برابر دشمنت مبدل ساز، و آن کلمه زشت يا بد يا دشنام عرضي به کسي يا
شهادت باطل يا غيبت مؤمن غايب يا بدگفتن به شخص حاضر و مانند اينها را که شيطان بر
زبان من جاري کند، به سخن حمد، و مبالغه در ثنا، و سعي و دقت در تمجيد، و شکر
نعمت، و اعتراف به احسان، و شمردن نعمتهاي خودت بدل فرماي .

  بارالها ، برمحمّد وآلش رحمت فرست [وچنان کن ]
که ستم زده نشوم حال آنکه تو بر دفاع از من قادري، و ستم نکنم حال آنکه تو بر
جلوگيري من توانايي، و گمراه نشوم درصورتي که هدايت من براي تو ممکن است، و فقير
نشوم با اينکه گشايش زندگيم ازجانب تو است، و سرکشي نکنم با اينکه توانگريم از ناحيه
تو است .

بارالها، به
سوي آمرزش تو کوچ کرده ام، و به سوي تو آهنگ نموده ام، و به گذشت تو مشتاق شده ام،
و به فضل تو اعتماد کرده ام، در صورتي که موجبات مغفرت تو نزد من نيست، و چيزي که
به وسيله آن سزاوار عفو تو گردم در کردار من وجود ندارد، و پس از اين حکم که من
خود درباره خويش راندم جزفضل و احسان تو چيزي (سرمايه اميدي ) ندارم؛ پس برمحمّد
وآلش رحمت فرست و بر من تفضل فرماي .

بارالها،
مرا به هدايت گويا ساز، و به تقوي ملهم نماي، و به آنچه پاکيزه تراست موفق دار، و
به کاري که پسنديده تر است بگمار.

بارالها،
مرا به بهترين راه ببر، و چنان کن  که بر
آيين تو بميرم و زنده شوم .

بارالها،
برمحمّد وآلش رحمت فرست و مرا به ميانه روي بهره مند کن، ازاهل صواب و از
راهنمايان به خير و بندگان شايسته گردان، و رستگاري در معاد وسلامت از کمينگاه
[عذاب ] را  روزي فرماي .

بارالها،
براي خود از نفس من آنچه را که باعث آزادي آن باشد، بگير و آنچه را که موجب صلاح
آن گردد، براي من باقي گذار، زيرا که نفس من در معرض هلا ک است مگر آنکه تو اش
نگاه داري .

بارالها،
اگر اندوهناک شوم ذخيره ام تويي، و اگر [ازهمه جا ] محروم شوم هدف اميدم تويي، و
اگر غم برمن هجوم کند استغاثه ام به تواست، و هرچه از دست برود عوضش، و هرچه تباه
شود اصلاحش، و هرچه ناپسندش مي داري تغييرش به دست تو است . پس پيش از بلا، عافيت
و پيش از طلب، توانگري و پيش ازگمراه شدن، هدايت را برمن انعام کن، و مرا از رنج
عيب جويي بندگان کفايت فرماي، و ايمني روز بازپسينم ارزاني دار، و حُسن ارشاد را
به من عطا کن .

بارالها،
برمحمّد وآلش رحمت فرست و بديها را به لطف خود از من برطرف کن، و مرا به نعمت خود
بپروران، و به کرَم خود اصلاح فرماي، و به احسان خود مداواکن، و در سايه رحمتت جاي
ده، و جامه خشنودي برمن بپوشان، و چون کارها برمن دشوار و درهم شود به صواب ترين
آنها، و چون کردارها مشتبه گردد به پاکيزه ترين آنها، و چون مذاهب متناقض شود به
پسنديده ترين آنها موفق ساز.

بارالها،
برمحمّد وآلش رحمت فرست و تارکم را به تاج بي نيازي بياراي، و مرا به حسن تدبير در
امور بگمار، و دوام هدايت ارزانيم دار، و به توسعه [ دستگاه ] آشفته ام مساز، و به
من زندگي ساده و آرام عطا فرماي، و زندگاني مرا مشقت دائم مکن، و دُعايم را به
سويم بر مگردان، زيرا که من براي تو همتايي قرار نمي دهم و باتو مثل و مانندي نمي
پرستم .

بارالها،
برمحمّد وآلش رحمت فرست و مرا از اسراف بازدار، و رزقم را ازتلف حفظ کن، و داراييم
را به وسيله برکت دادن آن افزون ساز، و مرا در انفاق از آن در امور خير به راه
صواب رهبري کن .

بارالها
، برمحمّد وآلش رحمت فرست و مرا از رنج کسب و تحصيل روزي بي نياز ساز، و رزق بي
دريغ روزيم کن تا از عبادت تو، به طلب رزق مشغول نگردم ، و سنگيني وبال کسب روزي
را بر دوش نکشم .

بارالها،
و آنچه مي طلبم به قدرت خود برآور، و از آنچه مي ترسم مرا به عزت خود پناه ده
.

 بارالها، برمحمّد وآلش رحمت فرست وآبرويم را به
توانگري نگاه دار، و منزلتم را به تنگدستي پَست مکن، که از روزي خوارانت روزي
طلبم، و از اشرار خلقت خواهش عطا کنم، تا به ستايش آن که به من عطا کند،  وبه نکوهش آن که از من مَنع نمايد مبتلا گردم،
در صورتي که متصدي [حقيقي ] عطا تويي نه ايشان .

بارالها،
برمحمّد وآلش رحمت فرست و مرا تندرستي در عبادت، و آسايش در پارسايي، و علمي توام
با عمل، و پارسايي مقرون با رفق و اقتصاد روزي ساز.

بارالها،
مدت عمرمرا با عفو خود به پايان بَر، و آرزويم را در اميد به رحمتت به تحقق رسان،
و راههايم را براي رسيدن به سرمنزل خشنوديت هموار ساز، و علمم را درهمه احوالم
نيکوگردان.

بارالها،
برمحمّد وآلش رحمت فرست و مرا در اوقات غفلت براي ياد کردن خود متنبه کن، و در
روزگار مهلت، مرادرطاعت خود بگمار، و راهي هموار به سوي محبّت خود  برايم آشکار ساز، و به وسيله آن خير دنيا و
آخرت را برايم کامل فرماي .

بارالها،
برمحمّد وآلش رحمت فرست مانند بهترين رحمتي که پيش از او بر کسي از خلق خود فرستاده
اي و بعد از او بر کسي خواهي فرستاد، و ما را در دنيا عطايي نيکو و در آخرت [ نيز
] عطايي نيکو مرحمت فرماي، و مرا به رحمت خود از شکنجه آتش نگاه دار.

———————————————————————————–

در خلال دعاهاي صحيفه
ملاحظه مي فرماييد که حضرت سجّاد عليه السلام قبل از عرض هر حاجتي جداگانه صلوات
بر رسول اکرم ( ص ) و اهل بيت محترمش را تجديد مي کند. بايد در نظر داشت که در اين
باب اخباري از اهل بيت عليهم السلام رسيده و از جمله در نهج البلاغه آمده
است که حضرت اميرالمؤمنين علي عليه السلام فرمود: هرگاه حاجتي از خداي سبحان
بخواهي، پس سُخنت را با صلوات بر پيغمبر صلّي الله عليه و آله آغاز کن، زيرا خدا
کريم تر از آن است که چون دو حاجت از او مسئلت شود، يکي را بر آوَرَد و ديگري را
رد کند، وچون طلب رحمت و صلوات بر پيغمبر اکرم را قطعاً رد نخواهد فرمود، حاجات ما
را هم که ضميمه آن ساخته ايم خواهد پذيرفت.

برداشت از صحيفه کامله سجّاديه

ترجمه سيد
صدرالدّين بلاغي صفحات  7 الي 80

—————————————————————————-

صحيفه سجاديه
فقط دعا نيست بلکه راه چگونه زيستن نيز هست که به صورت ظريفي حضرت امام زين
العابدين عليه السلام بدليل در محاصره بودن آن حضرت در زمان دوره امامت خود براي
اُمّت خود به جاي گذاشته اند لذا پيشنهاد ميکنيم ترجمه آن را بارها و بارها
بخوانيد که در هر بار خواندن به مطالب و درک و فهم جديدي خواهيد رسيد.

دعاي بيستم
يکي از شاهکارهاي زميني است که در پرتوي نور الهي به دست بشر رسيده است از آن به
سادگي نگذريد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *